Bugün aramızdan ayrılışının ikinci yılı babaanem...
Hayatımda ki,dünyamda ki yerinin azalışının sanki ellerindeymiş gibi beni bu kötü dünyada bırakıp gidişinin,baktığın o kahverengi boncuk gözlerinin aslında bir daha sadece rüyalarımda ve fotoğraflarımızda bizimle ebediyete varışının senelerini saymaya başladığım günlerimin bilmem kaçıncı günü ve saati şimdilerde...
Yerini hiç bir mutluluk hiç bir sevinç dolduramadı dolduramayacakta...
Benzemez kimse sana....O tatlı diline...Guzum diye seslenince içimde dolan şefkat dolu sıcacık sevginin damarlarımda gezinişine,gözlerin doluverince burnumun direğinin sızladığını hissetiğim ikinci annemdin benim...Canımın parçası...Özümdün...Sözümdün...Direğiydin biliyor musun benim kalbimin...
Seninle geçirdiğimiz her bir saatin,büyüdüğüm yılların dedemle evinizin duvarlarının 24 senesinin keşke dili olsaydı da yeniden yaşasaydım dinleseydim senden pamuğum...İlk torun olmamın da mı etkisi vardı bilmiyorum ama senin bende yerin benim de sende yerim hep ayrıydı biliyorum...Sen hiç bi torununa hissetirmezdin evet ama ben anlardım içindeki sevginin dilini sarar kollardım...
O sabah yaşadığım şokun ve hayatımda içimden ilk ayrılan büyüğümün sen olması öyle büyük bir çaresizlikti ki...Hep keşkelere takılı kaldı yüreğim...Kokunu içime çekince öyle çok özlüyorum ki... Alışırsın demişlerdi...Zamanla unutulmaz ama alışırsın demişlerdi...İlk günkü gibi o acın olmayacak içinde yoksa yaşayamazsın demişlerdi...Seni evinden çıkarırken apartmanımızın önünde toplanan kalabalıktan helallik isterken,mahallemizin camisinden senin isminin selasını dinlerken,seni yıkarken ve ebediyete yolcularken çok acıdı kalbimin her bi zerresi,damarlarımda kan yerine acının dolaştığını,nefes alırken bir bıçak saplanır gibi kıvrandığımı, dağılan yalnızlığımı,çocukluğumu bile gönderdim seninle pamuğum...
Biliyorum evet kolay olmayacak ama ne olursa olsun seni hep taşıyacağım...Senin için de sevip senin için de nefes alacağım...Her bi duyguyu iki kat yaşayacak inş ilerde nasip olursa çocuğumu senin değerlerinle ve sana layık olarak yetiştireceğim...
Mekanın cennet bahçesi olsun pamuğum...
Seni çok özledi kınalı guzun...
Mevsim bahara dursa da HASRETİNİN İÇİMDE Kİ yalnızlığı hiç dinmiyor,eksilmiyor PAMUĞUM!
Nurlar içinde uyu....
Umarım kavuşacağımız güne dek hep benimle kalırsın benim dünyamda hep yaşarsın...
Senin hasretinle büyüyorum,eksikliğini hayatımın her köşesinde duyduğum can parçamsın benim!
Allahım rahmetinden ayırmasın seni...
Seni çoook seviyorum!
31 mart 2013
HASRETİNLE YANDI GÖNLÜM!
YELİZ VARLI
HATIRAM KALSIN
31/03/2015
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.