SEVİLENLERİMDEN

“Benim payıma düşen, terk edilmiş merdivenlerden inmektir” Furuğ Ferruhzad
Bir şey söyle bana / teninin tüm sevgisini sana bağışlayan insan / ne istiyor diri kalma duygusundan başka? /bir şey söyle bana / kıyısındayım pencerenin / ve güneşle bağlantıda…”

Pişman değilim benden konuş ey sevgilim bir başka benle gecenin soğuk caddelerinde gene aşk dolu gözlerini gördüğün benden ve hatırla beni kederle öperken o gözlerinin altındaki çizgileri..” …

“uzaklardan geldin sen ve kokular ve
ışıklar ülkesinden
şimdi bir teknedeyim seninle birlikte götür beni
ey yüreğimi okşayan umudum

götür şiirlerin ve coşkuların kentine ”

”şiir benim tanrımdır , işte ben şiiri bu denli seviyorum.. gecem gündüzüm bunu düşünmekle geçiyor , kimsenin söylemediği yeni bir şiir , güzel bir şiir söyleyeyim diye.. kendimle baş başa olmadığım ve şiiri düşünmediğim günüm , anlamsız ve hiç sayılır.. belki şiir görünüşte beni mutlu kılamaz , ancak ben mutluluğu kendim için başka türlü yorumluyorum.. mutluluk benim için güzel elbise iyi yaşam ve iyi yemek değil.. ben ,ruhum memnun olduğu zaman mutluluk duyuyorum ve şiir benim ruhumu memnun ediyor.. şayet insanların elde etmek için çırpındıkları bu güzellikleri bana verseler ve karşılığında şiir söyleme yeteneğini benden alsalar intihar ederim.. siz benden vazgeçin , siz bırakın ben sizce mutsuz ve aylak olayım , ancak ben hiçbir yaşamımdan yakınmayacağım..”

Cuma

Cuma suskun
Cuma terk edilmiş
Cuma hüzün veren eski sokaklar gibi
Cuma tembel ve hasta düşüncelerin
Cuma eziyet verici esnemelerin
Cuma beklentisiz
Cuma teslim olmuş

Ev boş
Ev incinmiş
Ev gençliğin hamlelerine kapalı
Ev karanlık, ev güneşin tasavvuru
Ev şüphe edilen, fal açılan, yalnızlık çekilen
Ev perde, kitap, dolap ve resimlerle dolu
Ah ne suskunluk ve gururla geçti
Benim hayatım garip bir ırmak gibi
Bu suskun ve terk edilmiş cumalarda
Bu boş ve incinmiş evlerde
Ah! ne suskunluk ve gururla geçti
Furuğ Ferruhzad